Sanne, een van mijn kleindochters, heeft een uitvoering op haar school. Natuurlijk wil ik mee. Zou alles anders zijn dan in Holland? De school is in ieder geval ettelijke malen groter. De sfeer exact hetzelfde. Ouders zo mogelijk nog zenuwachtiger dan de kinderen. De voorstelling begint en het geluid valt uit. Alsof ik thuis ben! Ik ben helemaal blij: in het grote Amerika, dat technische wonderland, valt dus net als op het schooltje van mijn kleinkinderen in Holland de geluidsapparatuur uit. Dat doet me goed. Geen enkel verschil met een uitvoering van acht- en negenjarige kinderen in Holland. De boel loopt in de soep, meisjes die zo zacht praten dat je geen woord verstaat, die ene leuke jongen en de rest stoer en onhandig. Maar dan komt het verschil met Holland. Het hoofd der school kan na afloop niet ophouden de kinderen en de leerkrachten te prijzen. Tot de gordijnen toe was alles 'great'. Ik meng mij tussen de ouders en ja hoor, ook zij vonden het geweldig! Naar mijn mening gevraagd, antwoord ik voorzichtig dat het jammer was dat het geluid ... Maar dat is absoluut niet de bedoeling! Vooral niet negatief doen, geen kritiek. Een vriend van mijn zoon neemt me apart en zegt: 'Ik heb veel gereisd, ben in Holland geweest. Jullie zeggen tegen een kind: "Je moet je niks verbeelden, zo goed ben je heus niet." Als een kind erg goed is, bijvoorbeeld in sport, zijn jullie bang dat kind te prijzen. En als een kind slecht is, besteden jullie er geen aandacht aan. In Amerika doen wij dat niet, we stimuleren, ook als een kind er niks van kan, zeggen wij: "Je bent goed, niet opgeven, doorgaan." Wij geloven in de positieve benadering en dat vinden jullie naief.'
Ik vind het moeilijk.
Het gegons van 'fantastic, great' om me heen maakt me opstandig en doet me verlangen naar het schooltje in Holland.
Aan de andere kant: dat 'doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg' heeft me m'n hele leven tegengestaan.
Job, mijn kleinzoon van zes, mag op school niet 'stupid' zeggen. Een ander kind stom noemen is verboden. Als ik hoor waar kinderen in mijn straat elkaar voor uitschelden ...
Citaat uit: Amerika in een rugzak, Dolf de Vries